چشمانم مي گويند: ميشود تو را دوباره ديد باور كردنش برايم سخت است

ولي باز هم بايد به بازي روزگار گريست پروانه دلم به

خاطر شمع دل تو سوخت بايد بگزريم

و به اين بازي تا اخر چشم دوخت

خوب اين تخسير ما نيست

بايد فلك را از نو بنا ساخت تا باشد

هميشه بهار جدا نكند دل هاي بي قرار












قصه های توي اين دنيا روزي به پايان مي رسن باز هم ميدونم

عاشقا به هم نمي رسن يكي بود مجنون اون يكي بود حيرون مجنوني

واسم شد پشيموني حيروني هم شد باعث ويروني چرخ و فلك در گردش است

ولي باز هم دل من در پرسش است پرسش هاي بي جواب

و شايد هم كارهاي بي ثواب اين زندگي را شكرانه نخواهم كرد مي دانم

يه روزي من و تو را فراموش خواهند كرد فراموش خواهند

كرد كه بوده يار در كجاي اين خرابه نفس مي كشد

اين دلدار ميگن زمين از خورشيد دوره اگه نباشه خورشيد زندگي ما ادمها سوت

و كورند ولي ميگن دل ما از هم دوره ولي بدون براي عاشقا همه چيز جوره